Pagina 1 van 1

Kalmeer! Angst is besmettelijk

Nieuw berichtGeplaatst: ma 30 jan 2017 01:17
door Gerard
Net als de meeste virussen, zijn emoties ook besmettelijk. Een voorbeeld: als je niet tevreden bent, en vervolgens om wat voor reden dan ook weer gelukkig wordt – bijvoorbeeld door een nieuwe relatie – dan heeft een goede vriend die dicht bij je in de buurt woont 25% meer kans om zelf gelukkig te zijn, volgens een onderzoek uit 2014. Aan de andere kant, hebben onderzoekers ontdekt dat studenten verplicht hun kamers moeten delen met depressieve klasgenoten, wat een verhoogd risico op het "kopieren" van hun denkstijlen heeft. En het is gebleken dat alleen het zien van iemand die acteert, zelfs een vreemdeling, je eigen cortisol kan verhogen. Vanuit een evolutionair oogpunt gezien, is dit niet verrassend. Als een persoon het gezicht trekt alsof er een tijger op het punt staat om je van achter aan te vallen, want dat zal waarschijnlijk zo zijn, kan de plotselinge blik van een ander je leven redden. In deze moderne tijd, wanneer tijgers meestal geen dreigend gevaar vormen, wordt angst niet veel gebruikt. Helaas, het blijft alsnog besmettelijk.

"Angst is geleidend," stelt ontwerper Mike Monteiro in zijn online te lezen Stop Adopting Other People’s Anxiety (Engels essay), "Het wil van de ene persoon naar de andere persoon". Bij zijn design studio hebben ze een regel: Stop met het goedkeuren van andermans angst. "Eenmaal een klant angstig wordt" schrijft Monteiro, "dan is hun primaire doel om jou angstig te maken, omdat dat hun angst rechtvaardigt"

Het andere grote gevaar als het om zorgen maken en angst gaat is dat, in tegenstelling tot andere negatieve emoties, ze een oplossing lijken : een probleem blijven herkauwen voelt alsof er iets aan te doen is. En dus willen we onze zorgen graag met anderen delen : op die manier, zal een aantal mensen aan het probleem werken. Het addertje onder het gras, is natuurlijk dat piekeren niet echt een oplossing is: meestal, is het een afleiding, en leidt het tot lagere kwaliteit van functionaliteit. Alan Watts vermelde het ook in 1951 in zijn boek, The Wisdom of Insecurity (engels boek) : ironisch genoeg, wat de oorzaak van onze gevoelens van onveiligheid is, is de wanhopige zoektocht naar mogelijkheden om onszelf veilig te voelen. Piekeren is een poging om een staat van rust te bereiken wat precies hetgeen is wat garandeert dat je er nooit mee vooruit zal komen. Dus je zal er een angstig persoon nauwelijks tot niet mee helpen en ze meenemen in deze zelfvernietigende spiraal.

"Stel je voor, je snijd je vinger open tijdens het snijden van een bagel," schrijft Monteiro. "Je raakt in paniek. Je wikkelt verband om je vinger. Je gaat naar de eerste hulp. Wil je dat je arts gaat schreeuwen als ze het ziet? of om ernaar te kijken en zeer rustig te zeggen: zullen we ervoor zorgen?”. Dit weerspiegelt het argument dat door Paul Bloom, een Yale psycholoog, wordt gemaakt in zijn boek Against Empathy (Engels boek). Pijn voelen van anderen klinkt als een barmhartig ding om te doen, maar het is vaak contraproductief. Het kan ook tot slechte besluitvorming leiden, pleit Bloom, bijvoorbeeld, is het makkelijker om mee te leven met mensen die op ons lijken.