Re: Extreem pubergedrag

Nieuw berichtdoor Tris2017 » do 29 dec 2016 22:22

Eerst en vooral, voel je niet schuldig. Onze kinderen deze dingen om ons schuldig te laten voelen. Ik heb een dochter die ons problemen gaf toen ze 13 jaar was. We hebben van alles met d'r meegemaakt; van gevechten tot drugs tot het niet meer aandurven om haar met ons mee te nemen naar de winkel voor de angst dat ze iets zou stelen. Dit alles kwam tot een hoogtepunt toen ze 14 was. Ze ging op alle momenten van de dag stiekem het huis uit, inclusief 's nachts en niemand weet wat ze deed..... We probeerden om met haar te praten maar ze werd verbaal en fysiek agressief. Ik was op mijn einde. Toen werd ze betrapt op het stelen van een laptop van school. Ik moest iets doen en het kwam neer op harde liefde. Ik dwong de school om de kosten op haar te vergoeden (ik weet dat het echt slecht en hard klinkt, maar als je alles hebt gedaan wat je kunt om hen te helpen) en ze werd 6 maanden in naar een soort internaat gestuurd, het was bijna alsof ze een boot camp had gedaan. Ze kwam thuis als een ander persoon. Daarna studeerde ze in het begin van de middelbare school, ze was toen 16. Ze kwam met de verkeerde mensen in aanraking toen ze naar de universiteit ging. Ze was aan het daten met een verkeerde jongen. Hij stal haar auto. De auto werd vervolgens in beslag genomen en kon niet meer worden teruggegeven omdat het gerelateerd was aan een misdaad. Haar (nieuwe) auto was in beslag genomen en haar opa, die al haar collegegeld betaalde, stopte ermee en toen we dreigden dat ze weer naar het internaat moest zag ze wat ze weggooide.

Ik weet dat het echt moeilijk is om na te denken als je kind in de problemen zit, maar soms moet je dingen gewoon zijn gang laten gaan en strenge liefde gebruiken, ze zal erg boos op je zijn, maar er is een grens.

Wat je doormaakt is iets wat ik en mijn man ook hebben doorgemaakt. We hebben een 13-jarige zoon. Hij heeft nog geen gedragsproblemen, behalve dat hij niet al zijn huiswerk maakt en er leugens over vertelt. Ik ben een ouder die dwaasheid niet tolereert maar toch moest ik me er doorheen slaan met onze dochter. Ik wil dat je weet dat ik er voor je bent als je wilt chatten. Ik zal zeker duimen voor u en uw gezin. Ze zal al snel merken dat deze mensen niet echt haar vrienden zijn. De enigen die echt om haar geven is haar familie en dat zijn degenen die ze tijdelijk buitensluit. Ze zal opknappen. Ze heeft het nodig om door haar beproevingen te gaan nu je haar alles wat ze nodig had hebt gegeven, en haar op een verantwoorde wijze hebt opgevoed. Hou je sterk! Hou je ons op de hoogte?

Groetjes,
Tris

Tris2017
 
Berichten: 1
Geregistreerd: do 29 dec 2016 20:43


Keer terug naar Overige bezorgdheid

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten