Re: Paniekaanvallen

Nieuw berichtdoor Rifje » do 03 aug 2017 17:51

Heftig verhaal en herkenbaar. Om antwoord te geven op je laatste vraag...dit is inderdaad een fase. De kunst is om niet meer bang te zijn voor de aanvallen en afleiding te zoeken. De kalmeringspillen zijn goed in nood situaties maar zorgen eigenlijk voor instandhouding van de paniek. Probeer de paniekaanvallen niet af te wachten maar wek ze zelf op! Jij bent in controle en niet de paniek.

Het geloof heeft mij ook erg geholpen. Probeer hier je kracht uit te halen. Als het voorbestemd is om een hartaanval te krijgen dan heeft god hier vast een goede reden voor. Waarom hiervoor vrezen?

Rifje
 
Berichten: 45
Geregistreerd: ma 28 dec 2015 22:59
Woonplaats: Omgeving Amsterdam

Re: Paniekaanvallen

Nieuw berichtdoor Violet » wo 16 aug 2017 03:03

Hallo,

de manier waarop u het omschrijft sluit perfect aan met hetgeen ik doormaak de voorbije 8 maanden.
Letterlijk begonnen op 1 januari na een zwaar avondje stappen (uiteraard :)) waarbij we 's middags frietjes aten. Ik heb al een serieuze historiek van maagproblemen, maar deze keer was het echt erg. Er leek niets te helpen om van die misselijkheid af te komen en plots sloeg ik in "paniek". Kreeg het erg warm en ik leek te beven van binnenuit, was erg onrustig, liggen ging niet, kon enkel rechtop zitten en er viel geen zinnig gesprek meer met me te voeren.

Ik dacht oké dit is waarschijnlijk de combinatie van een kater met ongezond eten, komt goed. Echter de voorbije maanden kreeg ik deze soort aanvallen frequenter en intenser. Telkens wel gecombineerd met maagpijn... Sinds gisteren neem ik nu medicatie waardoor het meer onder controle zou moeten zijn, want zoals u zegt, de angst om een angstaanval te krijgen lokt het enkel en alleen maar uit...

Per toeval heb ik net wel ontdekt (4u 's nachts, maar slapeloosheid is een bijwerking van die medicatie) dat de Primperan die ik telkens inneem bij maagpijn bij veel mensen angstaanvallen opwekt, dit wist ik dus echt nog niet en ga dit product in de toekomst ook vermijden.

De angst om de controle weer te verliezen waardoor er weer neit geslapen kan worden, waardoor er niet kan gewerkt worden zit er bij mij goed in. Heb sinds dit jaar m'n droomjob en moest al 2x forfait geven omdat ik echt niet had geslapen of een aanval had. Tegenwoordig heeft het m'n leven een beetje overgenomen, maar ben blij dat ik nu de stap gezet heb naar medicatie en psychologische begeleiding.

Veel succes, komt vast goed :)

Violet
 
Berichten: 2
Geregistreerd: wo 16 aug 2017 02:53


Keer terug naar Mijn verhaal

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten