Pagina 1 van 1

Angst voor de humor van een ander

Nieuw berichtGeplaatst: vr 23 maart 2018 14:27
door Kimpie
Gegroet iedereen,

Ik ben Kim, ik ben doodsbang voor het gelach van een ander, en het is geen grap. Zodra andere mensen beginnen te lachen, solo of nog erger groepen mensen bijvoorbeeld in een zaal of juist in een hele kleine ruimte dan krijg ik een enorme schrikreactie. Ik spring soms letterlijk omhoog met een korte schreeuw die er dan noodgedwongen uit mijn keel komt. Ik wordt er echt doodsbang van. Ik voel me tot op het bot vernederd. Begrijp me niet verkeerd, het is niet zozeer dat ik anderen liever boos zie dan dat ze lachen, maar het geeft wel een beetje dezelfde angst. Alsof je met de dood wordt bedreigd door een heel boos iemand. Zo voel ik het. Lachen is voor mij een gevaar. Ik ben nog geen naam voor deze specifieke fobie tegen gekomen. Gelotofobie is de angst om uitgelachen te worden, niet het harde geluid van het gelach van anderen.

Hilarisch gebrul met ineens heel hard gelach, vooral in groepen waar men keihard door elkaar heen lacht, mannen en vrouwen door elkaar heen, hard en zacht en er is helemaal geen timing, dat vind ik het allerergste. Ik wordt er helemaal panisch van. Ik vind feestjes vreselijk vanwege de humor die er bij komt kijken, ik heb wel eens meegemaakt dat iemand urenlang ging staan moppen tappen. Ik kon er niet om lachen. Ook vermijd ik de bioscoop, theaters, kroegen, en heb ik geen televisie want ik kan er niet tegen dat als je aan het zappen bent ineens harde lachmachines hoort. Ik wil in principe ook geen tv ik gebruik alleen internet (met YouTube, Kodi en Netflix kun je een hele hoop doen) maar dat terzijde. Ik ga niet veel weg van huis met uitzondering van werken, boodschappen, en naar afgelegen stille plekken in de natuur gaan.

Het klinkt misschien grappig, maar voor mij is dat niet zo. Waar de een keihard om moet lachen, schuilt er een intense angst bij de ander. Het klinkt eerder spookachtig als je het aan mij vraagt.

Het probleem is gewoon dat als andere mensen gaan lachen het geluid alle andere geluiden overheerst waardoor je niets meer hoort en dus de controle over de situatie verliest. De gedachte alleen al krijg ik koude rillingen van, brrr. Ik ervaar dezelfde angst voor het geluid in tunnels waar veel auto's in rijden, en bij het gejoel van de supporters bij een voetbalwedstrijd in een stadion. Ik vind het al vreselijk genoeg als ik de buren hoor juigen als er gescoord wordt. Ik heb zelfs wel eens oordopjes ingedaan als ik wist dat er die avond een voetbalwedstrijd op televisie zou komen.

Als ik op straat loop en in de verte een paar lachende mensen bij elkaar zie staan dan loop ik een blokje om zodat ik de herrie kan vermijden. Ik ben blij dat ik ben afgestudeerd, ik herinner me nog hoe vreselijk het was op school toen ik in een klas zat waar iedereen de boel op stelten zette, en er dus veel en hard werd gelachen. Ik moet er zelfs van trillen als ik anderen hoor schateren van het lachen. Het is zo creepy.

Zijn er mensen die zich hierin herkennen? Zo ja, wat helpt er en wat helpt er niet of werkt juist averechts? Of heeft er iemand tips of suggesties?? Ik wil proberen om te beginnen met stap voor stap exposure op te bouwen door mezelf te confronteren met situaties waar er gegarandeerd wordt gelachen. Me beste vriendin wil een keer samen naar een cabaret show gaan. Ik ben nu eindelijk bijna zover dat ik misschien toch maar eens meega, in de hoop dat ik er de humor nog van kan inzien, haha. Als er iemand is met dezelfde klachten als mij, hoe ga je dan bijvoorbeeld om met situaties waarin er lang achter elkaar hard gelachen wordt??

Iedereen die dit leest bedankt voor het lezen, ik ben blij dat ik mijn verhaal even van me af heb kunnen schrijven.

Groetjes Kimpie <3