Re: Eerste hulp verlenen bij paniekaanval en hyperventilatie

Nieuw berichtdoor Gerard » di 20 maart 2018 11:33

Hoi Docent,

Daar zitten wat goede tips tussen! Ik heb ook nog wel een paar tips, plus extra eenvoudige uitleg voor degenen die dit ook gaan lezen.

Een paniekaanval (ook wel angstaanval genoemd) is een aanval van intense angst die vaak gepaard gaat met lichamelijke klachten (vecht-of-vluchtreactie met adrenaline, wat in de natuur zou helpen overleven omdat we van die levensgevaarlijke enge grommende leeuw wegrennen). Hoewel we allemaal een dak boven ons hoofd hebben, blijven onze lichamen in jungle-modus. Dit kan goed zijn, maar ook slecht zijn zoals we bijvoorbeeld zien bij angstaanvallen/paniekaanvallen. De meeste aanvallen duren tussen 5 - 30 minuten, hoewel ze zich langer kunnen voordoen.

Symptomen en tekenen bij paniekaanvallen:
Tijdens een paniekaanval gaat het lichaam in de "vecht- of vluchtmodus" die verontrustende symptomen kan veroorzaken, waaronder:
◾ Zweten
◾ Trillen
◾ Hartkloppingen
◾ Kortademigheid
◾ Pijn op de borst
◾ Duizeligheid
◾ Hyperventilatie
◾ Misselijkheid
◾ Doodsangst

Dit is geen volledige lijst van alle symptomen van paniekaanvallen, aangezien deze van persoon tot persoon zullen verschillen. De symptomen verdwijnen vaak geleidelijk naarmate de paniek afneemt.

Paniekaanvallen kunnen bepaalde oorzaken hebben. Mensen met een fobie (een sterke angst voor iets specifieks) kunnen bijvoorbeeld paniekaanvallen krijgen als ze worden blootgesteld aan hun fobie. Het is de angst die de heftige hyperventilatie / hard / moeilijk / diep en ondiep inademen veroorzaakt.

Eerste hulp bij paniekaanvallen:
Ervaring is altijd handig, zoals wanneer je vaker hebt meegemaakt dat iemand een paniekaanval kreeg. Als er iemand een paniekaanval krijgt is het belangrijk de persoon te kalmeren naar een rustige ademhaling vanuit de buik (het kan helpen om de patiënt de hand op de buik te laten leggen om normaal te ademen):

1. Verwijder alle oorzaken en versterkers van paniekaanvallen. Bijvoorbeeld een te warme temperatuur, harde geluiden, teveel mensen om hen heen. Breng de patiënt naar een afgesloten stille ruimte, het liefst met een bank of bed. Als de patiënt wild om zich heen gaat slaan of een gevaar voor zichzelf lijkt, verwijder dan eventueel scherpe voorwerpen of meubels die een gevaar op zouden kunnen leveren, blijf zo kalm mogelijk, en stuur de rest van de klas dan even de gang op door hardop maar op een rustige ontspannen toon te zeggen dat je de patiënt even gaat kalmeren.

2. Zorg voor veel geruststelling en blijf kalm. Vertel eventueel dat je het vaker hebt meegemaakt en dat het zo meteen weer over is.

3. Richt u op het beheersen van de ademhaling van de patiënt - moedig hen aan om langzaam door hun neus in te ademen, hun adem in te houden en door hun mond uit te ademen. Probeer ze over te halen om uw langzame ademhalingspatroon te kopiëren. Het kan enorm helpen om langzaam te praten, dit straalt rust en een positieve energie uit.

Als de angst/paniek stopt, stopt de hyperventilatie.

Wat mij hielp toen ik vroeger vaker last van hyperventilatie had was voorover buigen of ergens tegenaan leunen om de hyperventilatie te stoppen. Het gevoel wat ik dan voel (ik heb het gelukkig jarenlang niet gehad nu, ik eet nu alles biologisch, en ik drink nu geen frisdrank meer) zou ik het beste kunnen beschrijven alsof je flauw gaat vallen / je voelt ineens je hele sfeer van je lichaam en vooral hoofd veranderen, bijna kippenvel achtig. Je zicht kan heel vaag worden het kan echt lijken alsof je doodgaat als je niet weet dat je slechts hyperventileert.

Terugkerende paniekaanvallen kunnen het teken zijn van een paniekstoornis waarvoor een psycholoog en huisarts kan worden geraadpleegd. Bij het vermoeden dat iemand een paniekstoornis heeft kan het heel erg helpen om ze goede websites over paniekaanvallen te geven (op dit forum staan hele goede artikelen) het is immers de tekst die ons allen heeft gekalmeerd. Als je eenmaal weet wat je moet weten dan is het lang niet zo erg meer, of kan je er ten minste beter mee omgaan. Het eerste geldt voor de meesten.

Belangrijk: een paniekaanval kan soms erg lijken op een astma-aanval, en de twee kunnen samen voorkomen. Om deze reden wordt niet aanbevolen om door een papieren zak te ademen. Bovendien als u zich zorgen maakt over de ademhaling van de patiënt, of is de patiënt onaanspreekbaar? Zoek dan onmiddellijk medische hulp bij noodgevallen door naar het telefoonnummer 112 te bellen.

U heeft goed gehandeld. Er staat trouwens op deze site heel veel informatie voor hulp bij paniekaanvallen en hyperventilatie in soortgelijke moeilijke situaties, teveel voor mij om allemaal op te noemen. Het beste kunt u hiervoor de zoekfunctie gebruiken.

Voorkomen is beter dan genezen. Is het niet ook een idee om in het begin van het jaar in een les aandacht te besteden aan hyperventilatie/paniekaanvallen? Ik denk dat de studenten (en andere docenten) die er op de hoogte van zijn voordat ze het meemaken er veel beter mee kunnen omgaan omdat ze niet door iets werden getroffen waar ze niets vanaf wisten.

Meer dan dit kan ik niet bedenken. Er zijn genoeg mensen op dit forum die exact dezelfde aanvallen hebben gehad als de studente, ik weet zeker dat je meerdere tips gaat krijgen nog!

Met vriendelijke groet,
Gerard

Gerard
 
Berichten: 33
Geregistreerd: wo 14 jan 2015 21:00

Re: Eerste hulp verlenen bij paniekaanval en hyperventilatie

Nieuw berichtdoor Docent » di 20 maart 2018 21:26

Hallo Gerard!
Hartelijk bedankt voor alle tips! Ik ga zeker nog verder kijken in dit forum. Dit idee had ik ook al om dit thema bij de introductie, in een SLB les terug te laten komen of als project voor de communicatiestudenten om bijvoorbeeld in samenwerking met de opleiding verpleegkunde een brochure te ontwerpen of een soort informatiecampagne voor hogescholen, studenten en docenten. Bij het laatste kunnen wij misschien ook op het voorkomen focussen.
Ik ga het eens aan mijn collega's voorleggen.
In ieder geval van harte bedankt voor alle tips!
Met vriendelijke groet,
Docent op Avans

Docent
 
Berichten: 2
Geregistreerd: di 20 maart 2018 00:44

Re: Eerste hulp verlenen bij paniekaanval en hyperventilatie

Nieuw berichtdoor Mart » wo 21 maart 2018 20:11

De vecht-of-vluchtreactie van ons lichaam bereidt ons voor op het omgaan met gevaarlijke situaties door stofjes in de bloedbaan af te geven. Deze reactie is natuurlijk en helpt ons te overleven. De emotionele en fysieke manieren waarop je reageert tijdens vechten of vluchten kan worden omschreven als paniek. Als je een jong volwassene of tiener bent met een paniekstoornis, kun je in paniek raken als je geen directe dreiging ervaart. We kunnen deze paniekaanvallen niet altijd snel of volledig onder controle houden, maar je kunt leren hoe je jezelf of anderen kunt kalmeren en hulp kunt zoeken op school.

Hoe kunnen leerlingen omgaan met paniekaanvallen terwijl ze op school zijn? (voor leerlingen, maar ook nuttige informatie voor docenten)

1. Docenten op de hoogte brengen.
Leerlingen kunnen het beste van tevoren hun paniekaanvallen melden aan hun leraren. Heb je wel eens paniekaanvallen? Laat de docenten weten dat je angstig bent en de neiging hebt om paniekaanvallen te krijgen om elke storing tijdens een les te minimaliseren. Leg uit dat je op sommige dagen mogelijk naar de verpleegkundige of de schoolbegeleider moet gaan of misschien een paar minuten de klas uit moet om eventjes in je eentje tot rust te komen. De meeste leraren zullen snel instemmen met alles wat ze kunnen doen om je te helpen het hoofd koel te houden tijdens een paniekaanval die tijdens de schooldag plaatsvindt. Het kan echter nodig zijn om je ouders je leraar te laten ontmoeten of bellen om dit probleem te bespreken of om een ​​ondertekend briefje van je huisarts op te sturen.

2. Plan een plan.
Als je je leraren eenmaal op de hoogte hebt gebracht van de mogelijkheid om een paniekaanval in hun klas te krijgen, bedenk dan een manier om aan te geven dat je een time-out nodig hebt zonder storend te zijn. Hierdoor kun je de omgeving zo rustig mogelijk verlaten, zodat je kalmeertechnieken kunt oefenen, maar het stelt de docenten ook in staat om met de andere studenten door te blijven werken.
• Bespreek het met elke leraar om te kijken wat de meest geschikte manier is om jezelf te een time-out te geven. Je kunt eenvoudig oogcontact maken met de leraar en naar de deur wijzen. Je kunt vragen "mag ik even weg, meneer?".
• Werk samen met je leraren, schoolbestuurders en schoolbegeleiders om de beste manier van handelen te bepalen waar jij je het prettigs bij voelt. Je kunt misschien bij de deur plaatsnemen om te voorkomen dat je de klas onderbreekt als je de klas uit moet gaan om met paniek om te gaan.

3. Voorbereiden op een aanval.
Bepaal waar je naartoe gaat wanneer de paniek toeslaat. Hoe je met paniekaanvallen omgaat, hangt af van de middelen die je ter beschikking staan. Je kunt bijvoorbeeld een time-out nemen bij de schoolverpleging of het kantoor van de decaan. Omdat veel tieners last hebben van angst en paniek, weten deze professionals wat ze moeten doen om je te kalmeren . Als het niet mogelijk is om de schoolverpleegkundige of decaan te bezoeken, kan je met je leerkrachten of schoolhoofd bespreken of je in geval van een paniekaanval een paar minuten naar een toilet kunt gaan of naar buiten kunt gaan om wat frisse lucht te scheppen.

4. Medicijnen, of toch niet?
Zorg indien nodig voor medicatie, maar neem toch liever geen medicijnen als ze niet noodzakelijk zijn! Goede redenen om het niet te doen zijn de verslaving en vervelende andere gezondheidsproblemen en risico's die medicijnen met zich meebrengen. Medicijnen kunnen je hormonen verstoren, de opname van vitamine en mineralen blokkeren, en voor nog veel meer vervelende klachten zorgen. Als je merkt dat veel van je lessen en activiteiten voortdurend worden gemist of onderbroken vanwege paniek, dan kan je mogelijk medicijnen gebruiken. Bij ernstige of schijnbaar onbeheersbare gevallen van paniek kan het nuttig zijn om vóór of tijdens de schooldag medicijnen te gebruiken om de symptomen te verminderen. Bespreek de mogelijkheid van medicijnen met je huisarts om te zien of dit een goede keuze voor je is. Medicijnen die worden gebruikt voor paniekaanvallen omvatten antidepressiva, die voor langere tijd moeten worden ingenomen om eventuele voordelen te ervaren, en benzodiazepines (of anti-angstmiddelen), die kunnen worden ingenomen tijdens een paniekaanval om de symptomen binnen 30 minuten tot een uur te verlichten. Onthoud dat medicijnen niet de oorzaak van paniekstoornis genezen. De meeste huisartsen adviseren een combinatie van medicatie-, therapie- en levensstijlveranderingen voor het beste resultaat. De beste benadering is therapie- en levensstijlveranderingen zonder medicijngebruik. Houd er rekening mee dat benzodiazepines zeer verslavend kunnen zijn en dat ze je rijvaardigheid kunnen beïnvloeden. Gebruik deze geneesmiddelen daarom uiterst voorzichtig, of gebruik ze liever helemaal niet.

Deel 2: Door een paniekaanval heen komen...

1. Een paniekaanval, wat nu?
Op het moment van een aanval, ga naar de afgesproken locatie. Als je een paniekaanval krijgt in een drukke gang of klas, geef rustig maar snel het teken aan je leraar en ga vervolgens naar het verpleeg- of begeleidingskantoor of naar het toilet.

2. Oefen een diepe ademhaling.
Wanneer je lichaam in paniek raakt, begint je hart snel te kloppen, je voelt pijn in je borst, je handen kunnen trillen, je kunt kortademig worden en je kunt zweten of andere angstsymptomen ervaren. Controle krijgen over je ademhaling kan je helpen kalmeren en paniek verminderen.
• Ga op een stoel zitten, het gesloten deksel van een toilet, of op de grond met je rug tegen de muur. Plaats één hand op je borst en één op je buik. Neem een langzame, gecontroleerde ademteug in via je neus en door je mond tegelijk.
• Terwijl je inademt moet de hand op je buik uitzetten en deze zal bij elke uitademing weer inzakken. De hand op je borst magt maar een klein beetje bewegen.
• Adem in terwijl je tot vier telt, houd een paar seconden je adem in en laat dan de lucht ontsnappen terwijl je aftelt vanaf vier. Blijf de cyclus van inademen en uitademen herhalen tot je je rustiger begint te voelen.

3. Leid jezelf af van de paniek.
Soms kun je de gevoelens van paniek beheersen met afleidingstechnieken. Met deze strategieën kun je je paniek wegnemen totdat de symptomen verdwijnen. Een paar afleidingstechnieken die je kunt proberen te ontspannen zijn:
• Tellen. Je kunt vierkante tegels tellen op de muur van het toilet. Je kunt proberen vanaf 100 terug te tellen of de vermenigvuldigingstabel in je hoofd uitrekenen (bijv. 1x1 = 1, 1x2 = 2, enzovoort).
• Reciteren. Je kunt woorden verzinnen of citeren van een gedicht, of de songtekst doornemen van een favoriet nummer in je hoofd.
• Visualiseren. Gebruik je geest en je zintuigen om je een plek voor te stellen die je een veilig gevoel geeft. Deze plaats kan een hut op een meer, oma's huis of een exotische waterval zijn. Roep verschillende gevoelens over de plaats naar je hoofd. Hoe klinkt het daar? Hoe ziet het eruit? Welke geuren horen bij deze plek?

4. Praat jezelf er doorheen.
Wanneer je je paniekerig voelt, is het gebruikelijk om het ergste te verwachten. Je kunt jezelf helpen om negatief denken te overwinnen en je angst te minimaliseren door positieve gedachten te denken. Herinner jezelf eraan dat je deze aanvallen altijd overleeft. Herhaal een mantra hardop of in je hoofd om positief de gedachten en gevoelens van angst tegen te gaan die je tijdens een aanval ervaart.
• "Ik ben het beeld van rust."
• "Dit zal snel over gaan."
• "Over een paar momenten zal het in orde zijn."
• "Ik heb de controle."
• "Angst kan me geen pijn doen."

5. Zoek hulp als de angst voortduurt.
Vraag een leraar of schoolbegeleider om je door deze ervaring te leiden als de aanval ernstig is. Als je wilt, kunnen ze je zelfs contact laten opnemen met je ouders. Je kunt iets zeggen als: "Ik heb een ernstige paniekaanval en mijn kalmerende strategieën werken niet. Kun je me alsjeblieft kalmeren? '

6. Vervolg je schooldag als het voorbij is.
Jong volwassenen en tieners met een paniekstoornis kunnen veel lessen missen of achter raken bij opdrachten. De klasomgeving verlaten om te kalmeren, kan je schoolwerk verstoren en je nog angstiger maken. Probeer zo snel mogelijk terug te gaan naar de les als je weer jezelf bent. Zorg ervoor dat je contact opneemt met je docenten om te zien wat je tijdens je afwezigheid hebt gemist.

Deel 3 – Omgaan met paniekaanvallen...

1. Communiceer met je ouders en leraren.
Angst die op school wordt gevoeld, kan afkomstig zijn van verschillende factoren, waaronder problemen thuis, hoge verwachtingen, relatie- of vriendschapsproblemen, of moeite met concentreren of focussen in de klasomgeving. Studenten met een paniekstoornis kunnen snel achter raken bij andere studenten omdat ze misschien de klasomgeving moeten verlaten of meer school moeten missen dan andere studenten.
• Je zou een je extra moeten inzetten om je ouders en leraren op de hoogte te houden van wat er met je aan de hand is. Als je denkt dat je werkbelasting te zwaar of te onredelijk is, overweeg dan om een ​​cursus of een buitenschoolse activiteit af te zeggen.
• Als je ouders je vaak onder druk zetten om goed te presteren, praat dan met je mentor of schoolbegeleider over enkele manieren waarop je dit probleem met hen kunt bespreken. Ze kan je misschien helpen manieren te vinden om met je ouders te praten en minder druk te voelen over hun verwachtingen van jou.

2. Spreek uit tegen pesten.
Pesten kan een negatieve invloed hebben op degenen die worden gepest, degenen die pesten en degenen die getuige zijn van pesten. Kinderen en jong volwassenen die gepest worden, kunnen symptomen van depressie en angst ervaren, wat betekent dat pestsituaties de bron kunnen zijn van je paniek op school. Sta op tegen pestkoppen op school door:
• Je kin omhoog te doen oogcontact te maken met de student die je pest. Vertel de student op een rustige, egale manier om je alleen te laten. Je kunt er ook voor kiezen om de pester te negeren.
• Als je voor jezelf opkomt of de pester negeert, en het blijkt niet te werken, houdt pesten dan niet voor jezelf. Vertel het iemand zo snel mogelijk. Vertel een leraar, ouder, oudere broer of zus, mentor, schoolbegeleider of decaan wat er aan de hand is.
• Misschien wil je ook de plaatsen op school vermijden waar pestkoppen bij elkaar komen.

3. Creëer tijdmanagementvaardigheden.
Hoe ouder je wordt, des te meer verantwoordelijkheden je hebt, zowel op school als thuis. Als je je tijd niet goed beheert, zou je jezelf in gevaar kunnen brengen voor nog meer angst. Hier zijn enkele tips voor beter tijdmanagement:
• Splits grotere projecten op naar kleinere taken
• Maak een lijst van wat je moet doen en streep het af als het je gaat doen.
• Bepaal hoeveel tijd je nodig hebt om een taak te voltooien, een timer in te stellen en naar een nieuwe taak te gaan zodra de tijd is verstreken.
• Beoordeel je wekelijkse schema om te kijken of je een balans hebt gevonden tussen school, buitenschoolse activiteiten en het gezinsleven die logisch voor je is.

4. Maak levensstijlwijzigingen.
Mogelijk zie je het belang ervan niet, maar je levensstijl kan je angst beïnvloeden. Door een paar kleine veranderingen aan te brengen in de manier waarop je leeft, kun je je angst verminderen en een gezonder leven leiden. Veranderingen in levensstijl die kunnen helpen bij het voorkomen of minimaliseren van paniekaanvallen zijn:
• Oefeningen. Deelnemen aan regelmatige lichaamsbeweging om je humeur te verbeteren, zoals wandelen, yoga, boksen of elke andere activiteit die je lichaam in beweging brengt.
• Dieet. Eet een gezond, uitgebalanceerd dieet van groenten, fruit, eiwitten, kaas en volle zuivelproducten. Vermijd cafeïne en alcohol, omdat ze de symptomen kunnen verergeren.
• Slaap. Slaap gemiddeld 7 tot 9 uur per nacht. Sluit elektronische apparaten minstens een uur voor het slapen gaan uit en probeer elke dag rond dezelfde tijd in slaap te vallen en wakker te worden.
• Sociaal contact. Praten met andere mensen om je hart te luchten kan soms erg goed helpen. Vooral wanneer je mensen tegenkomt met exact dezelfde symptomen als jij. Angst lotgenoten vind je onder andere bij Hulpbijangst.nl, er staat ook een heleboel handige informatie op over paniekaanvallen en hyperventilatie, de symptomen die ze geven, en wat je er het beste tegen kunt doen.
• Stress management. Zoek ontspannende activiteiten om je te helpen omgaan met stress en angst voordat ze tot paniek leiden. Bel een vriend. Neem een ​​warm bad. Ga hardlopen of loop met je hond een blokje om.

5. Anderen op de hoogte houden.
Neem contact op met de schoolbegeleider voor ondersteuning. Blijf Regelmatig contact opnemen, al was het maar voor een kort gesprek of update. Leraren of andere studenten hebben misschien geen goed inzicht in wat je ervaart, maar een vertrouwenspersoon kan een grote bron van ondersteuning zijn.

Deel 4: Paniekaanvallen op school onder controle krijgen en overwinnen

1. Profiteer van middelen op je school.
De meeste scholen bieden gratis hulpverlening aan studenten, evenals medische basisdiensten. Misschien vindt je zelfs een ondersteuningsgroep voor studenten met een paniekstoornis. Ontdek welke middelen je school te bieden heeft en die je misschien wat ondersteuning kunnen bieden terwijl je niet thuis bent. Werken met een hulpverlener kan je helpen betere manieren te ontwikkelen om je angst te beheersen en paniekaanvallen te voorkomen. Maak zo snel mogelijk een afspraak bij je school.

2. Praat met je mentor en docenten.
In tegenstelling tot de middelbare school, is het op de universiteit is meestal niet nodig om te vragen om de klas te verlaten om naar de wc te gaan of om iets anders te doen. Je kunt echter belangrijke punten missen door de klas te verlaten om met een paniekaanval om te gaan, of je docent vindt het misschien storend als je halverwege een lezing ineens opstapt en naar de deur spoedt. Daarom is het belangrijk om je docenten te vertellen over je conditie en een plan uit te werken om jezelf te verontschuldigen als je dat nodig hebt.
• Je kunt bijvoorbeeld na de les naar de leraar toe lopen en iets zeggen als: "Ik heb een paniekstoornis, dus soms moet ik de klas misschien opeens verlaten om me te kalmeren. Ik wilde met je praten over manieren waarop ik verstoringen kan minimaliseren als dit tijdens een van je lessen gebeurt. Wat stelt u voor?"
• Zorg ervoor dat je rekening houdt met de klassengrootte en beschikbare uitgangen. Je docent zou bijvoorbeeld kunnen voorstellen dat je in een kleine klas wordt geplaatst of bij een grote klas achter bij de deur zit.

3. Omring jezelf met behulpzame mensen. Als je merkt dat bepaalde klasgenoten of vrienden je angst vergroten, probeer dan niet te veel tijd met deze mensen door te brengen. Probeer in plaats daarvan tijd door te brengen met mensen met een kalmerende aanwezigheid.
• Mensen die bijvoorbeeld slechte studiegewoonten hebben (de hele nacht opblijven voor een examen, verslagen schrijven op de dag dat ze moeten worden ingeleverd, enz.) zullen waarschijnlijk zelf angstig en paniekerig zijn. Je moet ook mensen vermijden met zwakke vaardigheden op het gebied van stressmanagement en die drugs, alcohol of andere middelen gebruiken om met stress om te gaan.
• Probeer meer tijd door te brengen met mensen die goede studiegewoonten hebben en die gezonde stressmanagementtechnieken toepassen. Streef bijvoorbeeld naar mensen die vooruit plannen voor opdrachten, vragen stellen in de klas en die op een gezonde manier omgaan met stress, zoals sporten en mediteren.

4. Wees georganiseerd.
Om angst te verminderen, neem wat extra tijd om vooruit te plannen voor stressvolle situaties. Als je je boeken, aantekeningen, laptop en ander lesmateriaal van tevoren al maakt, kun je je minder angstig voelen en de kans op een paniekaanval verkleinen.
• Houd belangrijke deadlines en andere deadlines bij in een planner. Zodra je er bijvoorbeeld achter komt wanneer een verslag voor een les moet worden ingeleverd, noteer je de vervaldatum in je planner samen met eventuele speciale details over de opdracht die je moet onthouden.
• Als je bijvoorbeeld een examen hebt, neem dan de avond voor de toets ongeveer 10 minuten om alles wat je nodig hebt in je rugzak te doen. Noteer vervolgens de tijd en plaats van het examen in je planner of zelfs op een stukje oud papier als herinnering.

5. Maak gedetailleerde notities tijdens de lessen.
Aantekeningen maken kan je helpen om gefocust te blijven op wat je docent zegt en de kans verkleinen dat je gaat denken aan gedachten die kunnen leiden tot een paniekaanval. Zorg ervoor dat je altijd een pen en papier voor je hebt wanneer je naar je lessen gaat en schrijf tijdens de les zoveel mogelijk informatie op. Als je het moeilijk vindt om uit te zoeken wat voor soort notities je moet maken, kun je tijdens de les je aantekenboekje gebruiken om je te concentreren op iets anders dan angstige gedachten.

6. Neem studiepauzes.
Het is belangrijk om te voorkomen dat je met wallen onder je ogen aankomt of klautert voor examens, omdat dit je angstniveaus kan verhogen. Probeer in plaats daarvan elke dag een beetje te studeren en een pauze te nemen als je een tijdje hebt gestudeerd. Als je studeert, geef jezelf eens in de twee uur een korte pauze van 15 tot 20 minuten. Tijdens je pauze kun je:
• Een vriend of familielid bellen
• Naar buiten gaan voor een korte wandeling
• Een gezonde snack eten, zoals volle yoghurt met banaan, of komkommer met kaas (liefst alles biologisch)
• Je sociale media-accounts op Facebook of Instagram checken
• YouTube filmpjes op internet bekijken

Mart
 
Berichten: 392
Geregistreerd: wo 09 dec 2009 22:03

Re: Eerste hulp verlenen bij paniekaanval en hyperventilatie

Nieuw berichtdoor AnneVW » zo 25 maart 2018 23:08

Hallo allemaal

Heel goed dat jullie er rekening mee houden. Ik herinner me toen ik in klas zat en mijn eerste paniekaanval kreeg op school. We waren allemaal in de klas bezig met werken aan een project waarbij ik niet goed werd en in paniek raakte. Het volgende dat ik me herinner is dat ik door de gang naar mijn rugzak liep. Dat is toen ik het begaf. Ik was in de war, verlegen en bang. Mijn docent kwam naar buiten, vond me en vertelde me dat mijn gedrag onaanvaardbaar was en dat ze er met mijn ouders over zou praten. Ik heb nooit openlijk gesproken over wat ik vanbinnen voelde. Ik was altijd bang dat mensen zouden reageren zoals die docent dat deed. Dit bracht me ertoe alles voor mezelf te houden. Alle woede, angst, pijn en stress die ik voelde. Ik kon het alleen loslaten op het moment dat ik alleen was. Ik bedoel echt alleen. De enige plek waar ik mezelf kon zijn, was toen ik naar mijn oma ging. Ze woonde op een boerderij niet dicht in de buurt. Ik probeerde zoveel mogelijk weekenden en zomervakantie daar door te brengen. Ik ging erheen om te huilen. Het was een plaats van vrede en tranen. Het was de enige plek waar ik mij veilig voelde. Het was mijn thuis, mijn veilige thuis. Dieren waren een grote hulp voor mijn angst. Veel katten en koeien daar hadden weinig vertrouwen in mensen. Je moest kalm zijn om met hen te kunnen werken. Ik heb mezelf geleerd mezelf te kalmeren en dingen te bespreken. Dit is de reden dat ik veel jaren door heb kunnen gaan zonder dat iemand wist hoe ik me echt voelde. Maar je kunt je niet voor eeuwig verstoppen.

In mijn tweede jaar van de middelbare school moest mijn oma naar een verpleeghuis verhuizen. Dat is toen alles begon af te dwalen. Ik kon niet langer naar de boerderij gaan en mijn stress loslaten. Dit betekende dat het tijdens school begon te verschijnen. Ik moest 'geloofwaardige' redenen geven voor mijn paniekaanvallen omdat het zeggen dat je leraren je bang maken, geen goed excuus is. Dat is ook waarom ik zo blij ben om te lezen hoe u er op uw school mee omgaat. Maar goed, naar de klas gaan en naar een horrorfilm kijken, gaf me ongeveer hetzelfde gevoel. De gedachte dat ik een vraag moest stellen, zou me hart op hol laten slaan en me laten zweten. Vervelende buikklachten zouden uren in mijn maag blijven zitten, waardoor ik niets kon eten uit angst dat ik later zou overgeven. Ik voelde dat ik mensen niet kon vertellen wat er echt aan de hand was. Ze zouden vragen: "Wat is er aan de hand? Wat kan ik doen om te helpen?" Ik zou zeggen dat ze weg moesten gaan. In werkelijkheid wilde ik zeggen. Je maakt me bang! Maar hoe zeg je dat tegen iemand die wil helpen? Dat ze je bang maken voor geen enkele "logische" reden.

Op een dag kreeg ik een zware paniekaanval vanwege een examen die dag. Nadat ik 45 minuten lang op school bij mijn decaan op school had geshaked en gehuild, stelde mijn decaan voor om met de docent te gaan praten om het examen misschien een a twee dagen te verschuiven voor mij. Ik wilde de toets niet verplaatsen. Ik wilde dat ze dachten dat ik normaal was en geen speciale behandeling nodig had.

Wat ik denk dat mensen zich niet realiseren, is de diepte die gepaard gaat met angststoornissen. Sommige mensen kunnen het gevoel hebben dat ze doodgaan wanneer ze een paniekaanval krijgen. Mensen met sociale angst hebben mensen nodig om te begrijpen dat het niet de persoon is die ze noodzakelijkerwijs vrezen, maar wat die persoon vertegenwoordigt. Triggers lijken niet relevant voor een situatie, maar kunnen ervoor zorgen dat iemand ernstig in paniek raakt.

We hebben ook veiligheid nodig. Ik voelde me in de klas in een hoek gedreven omdat ik de docent moest vragen of ik even weg kon gaan als ik een paniekaanval kreeg. Dat alleen was al genoeg om me nerveus te maken. Toen kreeg ik een pasje voor een lege stille ruimte die me toestaat om even weg te gaan wanneer ik maar wilde zonder het aan de leraar of andere studenten te hoeven laten weten. Het heeft mijn aanvallen verminderd en ze veel minder ernstig gemaakt. Een veilige zone hebben waar studenten kunnen kalmeren in een school, kan studenten helpen zich op hun gemak te voelen op school.

Het laatste en belangrijkste is een rustige en eerlijke omgeving voor studenten. Mensen met angstgevoelens zijn zeer gevoelig voor de emotionele status van de mensen om hen heen. Medewerkers moeten zich prettig voelen bij het omgaan met paniekstudenten. Krijgen wat de studenten nodig hebben om hen tot rust te brengen, heeft de grootste prioriteit. De reden dat ik de woorden van mijn docent geloofde, was omdat ze eerlijk waren. Ze zeiden het niet nerveus, maar alsof ze echt geloofden wat ze hadden gezegd. Ze kende het ook niet, niet gek dat ze raar opkeken. Accepteer wat een persoon wil en hoe ze zich voelen. Gewoon ervoor iemand zijn is belangrijker dan proberen om het hele verhaal van hun stoornis te krijgen.

Hopelijk kon ik hier ook mijn aandeel in het verhaal mee doen :-)

Anne

AnneVW
 
Berichten: 1
Geregistreerd: zo 25 maart 2018 22:38


Keer terug naar Angstaanvallen en paniekaanvallen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 8 gasten