Re: Leven met angst en paniekaanvallen, angststoornis

Nieuw berichtdoor Caplysander » zo 01 mei 2016 21:42

Beste steef,

Weet je ook wat de onderliggende gedachte is?
Vind je het bijvoorbeeld vervelend om je vrijheid op te geven of ben je juist bang dat je je zo hecht dat het verliezen van iemand te pijnlijk is.

Groetjes Lisanne

Caplysander
 
Berichten: 16
Geregistreerd: wo 13 apr 2016 00:21

Re: Leven met angst en paniekaanvallen, angststoornis

Nieuw berichtdoor Senna » do 23 jun 2016 22:48

Hoi allemaal.
Ik heb nu al zeker 6 jaar paniekaanvallen. De laatste 2 jaar is dat verergerd. Tegenwoordig kan ik niets meer doen dus niet uiteten, naar de film en noem maar op. Ik ben er constant mee bezig. Nu heb ik de laatste weken last van hartoverslagen. Hiermee een paar keer naar de dokter geweest. Maar die geeft aan dat ik gezond ben en dat het door de angst komt. Toch geloof ik dat niet en denk ik constant dat ik eraan dood kan gaan. Ik heb minimaal 2 x per dag zo een overslag en daar word ik extreem angstig van. Ik krijg dan een schok door heel m'n lichaam en dan begint de paniek. Ook schrik ik overal van. Ik lees wel veel dat de dokter medicijnen geeft voor de angst. Ik heb hier een aantal keer om gevraagd bij de dokter maar het enige wat ik krijg is oxazepam. Helaas werkt dat niet zo goed bij me. Ook krijg ik ze maar heel weinig uitgeschreven. De dokter is bang dat ik er verslaafd aan raak. Het enige wat ik wil is mijn oude leven terug. Ik heb het gevoel dat ik opgesloten zit in mijn eigen angst. Binnenkort een afspraak bij de psycholoog maar het duurt allemaal veel te lang. Heb trouwens thuis al mindfullness geprobeerd. Dat helpt niet. Ik hoop dat we met zijn allen hier van zullen genezen want dit verdiend niemand.

Senna
 
Berichten: 1
Geregistreerd: do 23 jun 2016 22:27

Re: Leven met angst en paniekaanvallen, angststoornis

Nieuw berichtdoor Marissa » do 23 jun 2016 23:43

Wat erg voor je, Senna.

En ook herkenbaar. Het constant piekeren over je hart en of het wel goed functioneert. En als er dan iets gebeurd in je lijf (bijvoorbeeld zo'n overslaand hart) denken dat het een hartaanval is en denken dat je doodgaat. Ik herken me hier erg in.

Wat goed dat je hulp hebt gezocht bij een psycholoog. Ik heb inderdaad rustgevende medicatie gekregen voor mijn angststoornis. Ik slik deze nu al meerdere jaren en ik kom er moeilijk tot niet vanaf. Ik ben 26 jaar en volledig afhankelijk van deze medicijnen. Dus als je het zonder red, zou ik je zeker aanraden het zonder te doen. Soms is alleen de nood té hoog en red je het gewoon niet zonder medicatie.. Ik heb nu bijna 10 jaar last van deze klachten, weliswaar met ups en downs, maar ik gun dit inderdaad mijn ergste vijand niet.

Marissa
 
Berichten: 2
Geregistreerd: do 23 jun 2016 23:31

Re: Leven met angst en paniekaanvallen, angststoornis

Nieuw berichtdoor thea » zo 03 jul 2016 14:14

hoi iedereen,
Ook ik heb last van paniekaanvallen. Inmiddels al 3 jaar. Ook thuis heb ik het heel erg. Ik voel dagelijks spanningen en angsten.
De dokter zei dat het hyperventilatie was. Ik ben naar een psycholoog geweest, dat vond ik niet echt helpen.
Ik heb cranio sacraal therapie gevolgd maar weet zelf niet of dat geholpen heeft.
Ben toen naar een andere psycholoog geweest, die ook mindfulness geeft, maar dit heeft ook niet geholpen. Yoga doe ik inmiddels al 3 jaar.
Meestal zeggen ze na een sessie of 5 dat het voldoende is geweest, maar ik ondervindt geen verandering.
Ik neem wel geen medicijnen en ik probeer ook zoveel mogelijk zelf doen. Ik ga wel overal naartoe, naar de winkel, naar familie, naar een uitnodiging voor een feestje, voor een week op reis, maar ik doe het altijd met angst om ter plekke flauw te vallen of mij niet goed te voelen.
Ik neem nu al 5 weken valeriaan tabletten en de spanningen in mijn hoofd lijken wil veel minder. Maar deze week werd ik verkouden en daardoor weer meer spanningen in mijn hoofd. Ook kreeg ik last van zeer warme benen en voeten (echt heel warm) en vroeg mij af wat dit weer kon betekenen. Ik kon maar amper op mijn benen staan.
Maar inderdaad, het duurt allemaal zolang, je wordt die angsten zo beu.
Ik probeer positief te denken, maar dat is soms zo moeilijk. Ze zeggen je mag je niet opsluiten, maar ik ga overal naartoe en toch betert het niet.
Ik ben ook bang dat er bijvoorbeeld iets met een familielid gebeurd of dat er iemand sterft.
Ik kreeg mijn eerste angstaanval na het sterven van mijn schoonbroer.
Ook ben ik bang als ik lang moet rechtstaan dat ik door mijn benen zak.
En af en toe heb ik gewoon eens zin om te zeuren en te klagen, zoals ik nu doe op dit forum.
Ik vraag mij eigenlijk ook af, waarom heeft iemand paniekaanvallen wat is de rede dat je die angsten hebt, waar komen die vandaan? En als je dat weet, kan je er misschien meer aan doen, net zoals je een dafalgan neemt als je hoofdpijn hebt door bijv.stress, of een zalfje smeert als je spierpijn hebt door bijv. een verkeerde beweging.
Als iemand dat weet, laat het maar weten.
Dit verdient inderdaad niemand.

groetjes Thea

thea
 
Berichten: 1
Geregistreerd: zo 03 jul 2016 13:28

Re: Leven met angst en paniekaanvallen, angststoornis

Nieuw berichtdoor bibbedi » wo 05 okt 2016 10:56

Ik heb 2 jaar geleden een jaar lang met een angststoornis rondgelopen.
Doordat ik de controle over m'n diabetes verloor is er een paniekaanval getriggerd waar ik de volgende ochtend weer mee opstond. Hier heb ik een hele tijd mee gezeten voor ik doorhad dat het paniek was. (ik hoopte dat ik gewoon ziek was en het vanzelf over ging..)

Vervolgens heb ik medicatie van de huisarts gekregen. Deze heb ik echter nooit genomen omdat ik ook heel angstig werd van wat deze met me zouden doen.
Ik heb toen EMDR therapie gekregen voor een paar weken en daarna elke week met m'n psycholoog gepraat. Ik woonde toen nog thuis en was net klaar met m'n studie dus ik had alle tijd om rustig te genezen. Ook toen ik uiteindelijk mijn vriendin ontmoette ging alles steeds beter. Ik had geleerd dat angst slijt, dat ik positieve ervaringen op moest doen en dat het allemaal tussen m'n oren zat.
Na ruim anderhalf jaar voelde ik me helemaal genezen; ik durfde weer naar festivals, concerten kreeg zelfs een baan.

Nu, een half jaar verder (2 jaar sinds de eerste aanval), ging het in het weekend weer mis met m'n diabetes en durfde ik maandag niet meer te werken. Dit was dinsdag nog erger en ik ben toen ook thuisgebleven.
Woensdag (vandaag) heb ik toch m'n moed verzameld en het geprobeerd. Ik weet dat als ik het blijf vermijden het alleen maar moeilijker word. Ik voel om de haverklap angstgevoelens opkomen, maar met een beetje ademhalingsoefeningen heb ik het redelijk onder controle.
Ik heb er vertrouwen in dat het uiteindelijk wel weer goed komt, maar ik voel toch de druk van het feit dat ik móét werken omdat ik anders ontslagen word en m'n huur niet meer kan betalen. Dit helpt natuurlijk niet om rustig te blijven. Ik zit zelfs medicatie te overwegen, mocht dit nog lang aanhouden.

Uit ervaring weet ik dus dat angst slijt, dat er niets aan de hand is en dat ik er gewoon door heen moet. Maar soms voelt het alsof ik er geen controle over heb; de gevoelens zijn er gewoon in eens zonder dat ik er aan denk. Alles gaat goed en ineens krijg ik een vlaag van angst over me heen.

Heeft iemand tips om hier wat meer controle over te krijgen?

bibbedi
 
Berichten: 1
Geregistreerd: wo 05 okt 2016 10:45

Vorige

Keer terug naar Angstaanvallen en paniekaanvallen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten