Re: Antisociale persoonlijkheidsstoornis – symptomen behandeling

Nieuw berichtdoor Ellen73 » vr 23 dec 2016 10:38

Situatie: mijn vader is na 2 jaar zwaar depressief geweest te zijn (plus COPD, zuurstoftank, ziekenhuisopnames ook psychiatrie) in juli dit jaar overleden.
Sinds een maand weten we dat mijn moeder spullen mist in haar huis. Om een lang verhaal kort te maken; ze denkt dat een klusjesman de sleutels van mijn vader heeft weggenomen, om vervolgens heel veel dingen uit huis mee te nemen. In het begin dacht ik nog dat dit mogelijk het geval zou kunnen zijn. Maar ik krijg steeds meer last van een "onderbuikgevoel" omdat er elke dag meer zaken bij lijken te komen die ze niet meer kan vinden in huis. Ook heel erg vreemde dingen, waar niemand voordeel bij kan hebben (ook de klusjesman niet).

Sloten zijn vervangen overigens.

Vorige week heb ik met haar aangifte gedaan. Maar omdat er nu steeds meer los komt bij haar, vraag ik me af of zij zelf niet hier iets doet? Kortom ik twijfel aan haar verhaal. Ze mist veel sieraden, een muntenalbum, gereedschap van mijn vader, maar ook nieuwe dekbedhoezen, een lampenkap, CD's (die vervangen zouden zijn door 6 identieke CD's van Paul de Leeuw???!), kandelaars, servetten, een oude koffiepot van mijn oma, en zo gaat de lijst maar door.

Ik denk steeds meer dat ze jaren bezig geweest is om mijn vader te verzorgen, hierdoor ook een soort status kreeg, maar nu na zijn dood ineens alleen thuis is. Mijn vader had last van angststoornissen, waardoor mijn moeder ook ongeveer aan huis gekluisterd zat. Nu kan ze dus alles weer doen wat ze wil, met vriendinnen of zussen. Het zorgen voor mijn vader is weggevallen.

Is het mogelijk dat zij oprecht denkt dat al die spullen echt weg zijn, maar zij hier de hand in heeft gehad? Of zou ze echt moedwillig bezig zijn om "aandacht te krijgen"? Ik vind het heel naar om dit over mijn moeder te denken, maar iets klopt er niet (zo voelt het).

Hoe zou ik haar kunnen benaderen zonder de deur in mijn gezicht te krijgen (bij wijze van spreken)? De band met mijn moeder is goed, net als de band met mijn broer/zus (haar zoon/dochter). Ik wil met mijn broer en zus in gesprek hierover, maar dan nog steeds de vraag hoe ik dit aanpak met mijn moeder?

Ze heeft nooit bijzonder gedrag als dit vertoond en is 68 jaar.

Alvast bedankt voor de tips!

Ellen73
 
Berichten: 1
Geregistreerd: vr 23 dec 2016 10:27


Keer terug naar Angststoornissen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast