Pagina 1 van 1

Verlatingsangst, faalangst en eenzaamheid

Nieuw berichtGeplaatst: vr 08 mei 2015 13:31
door iSense93
Lieve forumgenoten,

Terwijl ik dit schrijf heb ik eigenlijk geen idee met welk doel ik dat doe, maar ik heb er schijnbaar toch echt behoefte aan. De laatste tijd wordt mijn leven gekenmerkt door steeds meer angsten. Ik ben een 21-jarige jongen die sinds een paar maanden op de marketingafdeling van een groot kasteel werkt. Ik houd van fotograferen, film, schrijven, de natuur en leuke dingen ondernemen zoals naar musea gaan. Ik heb geen vrienden, maar wel heel veel vriendinnen (ik ben homo, je kent het wel haha) met wie ik leuke dingen onderneem en heb ik twee lieve ouders en een zus op wie ik altijd kan rekenen (ik woon nog thuis). Een aardig perfect leventje zou je zeggen, maar van binnen ga ik kapot.

Ik heb altijd al de angst gehad om te falen, om fouten te maken, om niet perfect te zijn, om alleen te zijn, om eenzaam te zijn en nog wel heel wat meer angsten. Ik had altijd mijn eigen maniertjes om toch door te gaan met mijn leven. In zoverre dat ik jaren amper emoties toeliet en daardoor hartstikke geleefd werd. Onbewust ging mijn lichaam steeds meer signalen afgeven dat ik verkeerd bezig was. Chronische hoofdpijn, hartkloppingen, pijnlijke spieren, benauwdheid en nog een hele lange lijst met klachten. Mijn zwakte hierbij is dat ik elke lichamelijke sensatie wil verklaren en daarvoor uren op Google doorbreng. Ik geloof vaak ook alles wat daar staat. Zo heb ik de afgelopen jaren een hersentumor gehad, een bijnieruitputting, borderline, autisme, alle angststoornissen die je kunt vinden online en ga zo maar door. In mijn hoofd weet ik dat dit onzin is, maar het is een verslaving waarin ik moeilijk een eind kan maken. Ik denk omdat het me een soort van hoop geeft?

(Dit verhaal wordt veel te lang, respect als je nu nog aan het lezen bent). Nu ben ik op een punt in m'n leven waarop ik veel keuzes moet maken. Ik wil op mezelf wonen, maar ben doodsbang om eenzaam te zijn wanneer ik daar eenmaal zit. Ik wil van fotografie meer dan een hobby maken, maar ben doodsbang om hiervoor keuzes te maken. Ik wil graag een relatie en ben aan het daten met een hele leuke jongen (met bindingsangst, je schijnt ze echt aan te trekken als je zelf verlatingsangst hebt), maar ben doodsbang om hem te verliezen (doordat ik een drukke agenda heb, dus laat ik deze bewust leeg totdat ik weer een volgende date heb staan met hem) en ga de gekste dingen denken als hij niet antwoord (zou er een ongeluk gebeurd zijn? Vindt hij mij niet meer leuk? Hij gaf aan de twijfelen, dus is het nu dan toch echt al voorbij? Kortom: IK BEN BANG, BANG EN NOG EENS BANG!

Ik loop nu sinds een paar weken bij een psycholoog. Volgende week begin ik waarschijnlijk met een lage dosis Citalopram i.c.m. cognitieve gedragstherapie. Daarnaast probeer ik elke dag mindfulness te beoefenen en ga ik 1/2x per week naar yoga. Al deze dingen helpen tijdelijk, maar vooral als ik wakker word ben ik telkens in doodsangsten en schieten de wildste gedachten door mijn hoofd.

Zijn er hier anderen die zich herkennen in mijn verhaal? Hoe hebben jullie dit aangepakt? Wat is vooral verstandig om de angst voor verlating en de toekomst te verminderen? Ik word er zo wanhopig van... :roll:

P.S.:...ik ben een HSP (en ook een HSS dus ik zoek ook bewust spanning en prikkels op), heb best wel wat tikjes die neigen naar OCD en heb vermoedelijk ook iets in de richting van ADD (ben lichamelijk geen stuiterbal, maar in m'n koppie des te meer)

Re: Verlatingsangst, faalangst en eenzaamheid

Nieuw berichtGeplaatst: zo 10 mei 2015 20:03
door mama1983
Hoi,

Wat naar dat je, je zo voelt!
Ten eerste geen enkel mens is perfect, dus dat kan je gewoon loslaten :D ..Gewoon naast je neer gooien die gedachte! Je bent goed zoals je bent, ook als je fouten maakt. Als je geen fouten maakt of nooit eens een verkeerd besluit neemt dan kun je ook niet leren.

Wat betreft je wens om van fotograferen meer dan je hobby te maken.. Doe het naast wat je nu doet en kijk hoe het loopt. Vraag iemand een website te bouwen en zet die link op je facebook. Dan kun je rustig aan ervaring opdoen en bekijken of dat het is wat je wilt. Het is maar een idee.

En wat betreft die foute mannen met bindingsangst.. been there, done that.. hahaha... verschrikkelijk is het..Die constante onzekerheid maar dan weer dat heerlijke gevoel als je hem ziet..

Ik hoop dat je in de therapie wat meer zelfvertrouwen mag krijgen en gewoon van jezelf gaat houden zoals je bent!! Aan je schrijven te zien ben je een intelligente jongen die gewoon een beetje meer zelf vertrouwen moet krijgen en van zichzelf moet gaan houden..Wanneer je dat bereikt hebt dan zul je die foute types ook wel laten voor wat ze zijn.. gewoon heerlijke slechte mannen maar geen relatie materiaal ;)

En alleen zijn moet je leren..duurt even maar er komt een moment waarop je die "alleen tijd" echt gaat waarderen..En aangezien je nu al veel vriendinnen hebt geloof ik niet dat je ooit echt alleen zult zijn of blijven.. Blijkbaar heb je veel te bieden anders zou je niet veel vriendinnen hebben.

Ben heel erg benieuwd hoe het je zal vergaan in therapie, maar ik wens je alvast super veel succes en veel plezier met datgene waar je voor kiest..fotograferen, op jezelf wonen of iets anders wat je leuk vindt!!!

Groetjes

Re: Verlatingsangst, faalangst en eenzaamheid

Nieuw berichtGeplaatst: do 10 maart 2016 09:45
door Olijfje75
Beste HSP-er,

Zeer herkenbaar waar je tegen aanloopt. Eenzaamheid hoort bij het leven en het lijden van de mensen. Voor mij als hsp-er betekent eenzaamheid RUST. Verveling is erger. Wij hsp-ers hebben een isolement nodig om de prikkels de verwerken. God is liefde. Verder kun je bij eenzaamheid een huisdier nemen. Er is dan altijd iemand die op je wacht als je thuiskomt! Betreffende je faalangst: goed is goed genoeg. Perfectie is een illussie. Verder raad ik je aan om het boek van Elaine Aaron te lezen - Hoog sensitieve personen. Betreft de liefde: je bent nog jong, geniet van je vrijheid!
Liefs Vanessa (hsp)