Re: Ogen

Nieuw berichtdoor Margrietje » di 07 jul 2015 09:47

Leuke manier van schrijven, Jik!


Wat ouder worden helpt toch wel hoor; alleen dan nog wat ouder dan je nu bent. (Ik begrijp uit je stukje dat je schoolleeftijd hebt).
In de loop der tijd leer je wel anders omgaan met je angst, is mijn ervaring.


Die starende ogen zijn in elk geval niet zo erg met jou bezig als je denkt.
Dat voelt zo, doordat je je overbewust wordt van jezelf in een "enge" situatie als deze.

Margrietje
 
Berichten: 11
Geregistreerd: ma 16 feb 2015 16:20

Re: Ogen

Nieuw berichtdoor Gerard » di 07 jul 2015 23:07

Precies zoals Margrietje het zei!

Het feit dat je je hebt aangemeld om je verhaal te doen betekent dat je er ook echt iets aan wilt doen en niet slechts er vanaf wil komen.. dit is wat nodig is om de angst te overwinnen. Het geneesmiddel is tijd, de tijd zal de angst meestal genezen.

Ik wil je wel vragen om toch echt niet teveel erop proberen te letten of andere mensen naar je kijken, want als jij heel de tijd naar iemand kijkt, zal diegene datzelfde paranoïde gevoel krijgen dat hij of zij door jouw word bekeken en ook heel de tijd zijn of haar ogen op jouw richten. Misschien is dat wel het probleem. Het maakt niet uit of het over een onbekende gaat of over een bekende die niet van je angst af weet. Als jij heel de tijd blijft kijken, zullen ze dit opmerken en ook heel de tijd terug kijken. Ze zullen denken "waarom kijkt deze persoon heel de tijd naar me?" Zit er iets op me gezicht? Is er iets mis omdat de ander heel de tijd kijkt? Of de persoon kijkt me de hele tijd aan, ik voel me bekeken. Dit zullen ze dan over jouw denken en dat maakt de vicieuze "angst dat andere mensen naar me kijken" compleet. Mensen met de soort fobie die je beschrijft zijn zelfs bang dat er een eend naar hen kijkt. De naam van de fobie dat anderen naar je kijken is scopofobie, en wordt ook wel ophtalmofobie genoemd. Deze fobie is een angststoornis gekarakteriseerd door een morbide angst om door anderen te worden bekeken (angst dat er iemand naar je kijkt of dat er naar je wordt gestaard) Scopofobie kan ook worden geassocieerd met een pathologische angst om de aandacht te trekken. De genezing van de fobie kan worden behaald door te stoppen met zelf naar anderen te kijken. Een goede training is door een drukke straat heen lopen, en al lopend alle mensen een seconde of twee aan te kijken. Je zal zien dat er bijna niemand kijkt, en degenen die kijken letten niet specifiek op jou maar zijn gewoon nieuwsgierig naar andere mensen die er op straat lopen.

Hopelijk hebben jij en andere mensen hier iets aan! Mochten mensen nog aanvullingen hebben dan ben ik zeer benieuwd naar hun verhaal.

Groetjes,
Gerard

Gerard
 
Berichten: 33
Geregistreerd: wo 14 jan 2015 21:00

Re: Ogen

Nieuw berichtdoor ptries » wo 08 jul 2015 14:25

Hoi Jik,

Ik denk dat er maar weinig zijn die het zo mooi kunnen omschrijven als jij, maar ik weet zeker dat 95% van de schoolgaande mensen, in meer of mindere mate, begrijpt hoe jij je voelt. Alleen zal niet iedereen dit laten merken. Juist ook de grootste pestkoppen maken hiervan deel uit.

Misschien is het een idee een volgende keer te proberen een gevatte opmerking terug te maken, zoals 'klopt, en ik heb er gewoon schijt aan', of 'ja, en lekker dat het was'. Of probeer gewoon direct aan die persoon te vragen waarom hij of zij zo'n kinderachtige opmerking maakt? Dit geeft je vervolgens waarschijnlijk ook de kans om toe te lichten dat alle toiletten en pisbakken bezet waren. Je kunt natuurlijk ook proberen de betreffende persoon ook voor schut te zetten, maar dit lokt vaak alleen maar nog een reactie uit en dit is, lijkt mij, niet wat je wilt. Daarbij, je verlaagt je dan ook tot zijn niveau. Een gevatte opmerking terug maken, of überhaupt reageren, is vaak niet wat de pestkop verwacht. Ze kiezen vaak die personen uit, waarvan ze geen weerwoord verwachten. Lekker makkelijk, nietwaar? Dit is precies waar hun eigen onzekerheid uit blijkt. Hoe harder de pestkoppen roepen, des te onzekerder ze zelf vaak zijn. Zelfverzekerde mensen hebben namelijk niet de behoefte om anderen de grond in te stampen. Roddelende mensen zijn hier het perfecte voorbeeld van. De focus leggen op andermans zwakten om zo die van jezelf te verbergen.

Hoe cliché ook, probeer er niet teveel aandacht aan te besteden en weet dat je er zeker niet alleen in staat (lekker makkelijk voor een ander om te zeggen he;)). Juist hetgeen waarvoor je zo bang bent gebeurt vaak ook. Wat Margrietje zegt is ook zeker waar. Met de tijd zal het minder worden, zodra men volwassener wordt. Je neemt de herinnering alleen wel mee in de tijd, dus probeer die herinnering zo leuk te maken. Daarbij zijn die priemende ogen in je rug inderdaad vaak een gevolg van je eigen verbeelding. Je geest is ontzettend sterk. Als jij ervan overtuigd bent dat alle ogen op jou gericht zijn, zal je deze ook daadwerkelijk voelen. Zoals Gerard zegt..vaak is dit helemaal niet het geval. En in de gevallen dat het wel zo is, zijn minstens de helft van de paar ogen onbewust op jou gericht , simpelweg alleen omdat ze toevallig jou kan opkijken of omdat de aandacht jou kant op getrokken wordt.

Ik hoop voor jou dat je er je weg in kunt vinden en dat het minder wordt. Mocht je je hart vaker willen luchten..dat is precies waar dit forum voor is!

ptries
 
Berichten: 86
Geregistreerd: wo 04 maart 2015 22:40


Keer terug naar Angsten en fobieën

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 9 gasten