Re: Liegen – soorten, oorzaken, symptomen herkennen, behandeling

Nieuw berichtdoor Topylin » za 03 sep 2016 17:46

Hallo, ik ben Linda en zit met het volgende probleem. Ik hoop zo ontzettend dat iemand mij kan helpen!

Ruim vier maanden geleden heb ik een man M ontmoet. We werden hopeloos verliefd op elkaar. Hij was op dat moment zonder werk en aangezien er bij mij in de buurt werk voor hem was, en hij zo snel geen woonruimte had, trok hij heel snel bij mij in.
Het ging ontzettend goed! Mijn ex was een narcist en na de nodige problemen kwam ik nu in de 'hemel' terecht met M. Het klikte ook met mijn kinderen bijzonder goed. Ik had met m'n kids al een vakantie Turkije geboekt en omdat het allemaal zo lekker liep en we niet zonder elkaar wilden, is M bijgeboekt.
Ik voelde me volkomen op m'n gemak bij M, zelfde humor, konden goed kletsen enz.
M had het nodige meegemaakt in zijn leven, had daar moeite mee met vertellen. Druppels gewijs hoorde ik stukjes verhalen. Hij was z'n zes jarige dochter verloren bij een auto ongeluk. Ze was geschept bij het spelen. Z'n ex gaf hem daar de schuld van. De naam van z'n dochter stond op z'n arm getatoeëerd. We hebben samen gehuild toen ik onnadenkend ziekenhuis foto's van mijn zoon liet zien.
Er was ook vrouw in z'n leven geweest die hem op alle mogelijke manieren bedonderd had, financieel, met mannen. Z'n ouders geen contact meer mee, was geestelijk mishandeld door vader.
Soms had ik 'onderbuik gevoel'. Gevoel dat hij zomaar zou kunnen vertrekken, en dat hij wel echt overal verstand van had of iets over gehoord had. Vreemd ook dat hij alleen maar fb vrienden had van zijn laatste woonplaats.
Hij had hogere hotelschool in Zwitserland gedaan en was erg goed in zijn werk, had in verschillende landen gewerkt enz. Werkt met passie.
Hij is zó leuk! Paste helemaal bij mij!

Tot, nu drie weken geleden. Ik was op m'n werk, hij thuis. Zou savonds werken. We hadden chat contact en ik had heel sterk dat 'onderbuik gevoel' weer. Angst dat hij weg zou gaan. Chat ging traag en opeens was contact verbroken en werd niet meer afgeleverd. Telefoon was afgezet...
Bij thuiskomst bleek dat hij z'n spullen ingepakt had, grootste deel ervan dan, en weg was. Ook miste ik geld, wat ik ergens verstopt had en hij dus gevonden had. Ik was in shock!
Probeerde hem te bereiken op alle manieren, maar alles stond uit!

Ik ben met hulp dingen over hem gaan uitzoeken. In zijn verleden gaan graven, mensen uit zijn laatste woonplaats gecontacteerd. Hoorde van zijn vorige werkgever dat hij na een akkefietje vertrokken was en niet meer teruggekomen. Dat hij een strafblad had gehad.
Verder hoorde ik dat hij daar geen chef was geweest, hij zei dat hij alles gerund had daar.
Z'n vorige huisbaas wist te vertellen dat ie bij hun kwam met z'n vriendin (M had het nooit over een vriendin gehad daar)die later bij hem zou komen wonen. Hij ging daar eerst werken, zij zou later komen. Hij is plotsklaps vertrokken en de huisbaas vond een brief dat hij een contact verbod had. Waarschijnlijk voor die vriendin.
Z'n vader vertelde dat hij altijd voor problemen zorgde, plotseling vertrok, geld meenam, getrouwd was geweest en zoon van 18 had (M was nooit getrouwd geweest), verteld wat voor opleiding hij gehad had (geen hotelschool) en dat er geen beginnen aan was. Die getatoeëerde naam zei hem niks.

Na een week nam M ineens contact met me op via mail. Hij hield zo ontzettend veel van me, had zoveel spijt en het geld zou ik terugkrijgen zodra hij het had. Door kleine details die ik merkte en hoorde tijdens onze relatie en mijn speurtocht daarna, ben ik er van overtuigd dat hij echt van me houd, dus reageerde ik.
We hadden mail en later chat contact. Hij legde zich helemaal bloot.
Alles wat ik gehoord had, vertelde hij uit zichzelf. Komt er op neer dat alle verhalen wel klopten, alleen beetje door elkaar gegooid. Hij was maar 6 mnd getrouwd geweest (6 maanden relatie zou ik ook niet gemeld hebben aangezien het al 18 jr geleden is), die meisjes naam op z'n arm is die ex die hem zwaar bedrogen had en hem van mishandeling beschuldigde waardoor hij strafblad kreeg. En het meisje wat overleden is, is een kindje waar hij voor gezorgd heeft toen hij relatie had met de moeder van het kindje.
Verder 'vlucht' hij dus overal vandaan. Als het goed gaat moet ie weg. Dat hij dan in paniek raakt. Hij wil dat zo graag doorbreken! Zeker nu hij mij heeft leren kennen en hij niet meer zonder me wilt. Hij wil niet meer vluchten maar met me oud worden. Hij is bij een hulpverlener geweest, wil keihard aan zichzelf werken en iedereen de waarheid vertellen en alles trotseren, zolang hij maar bij mij kan zijn.
We zijn beide geëmigreerd vanuit NL, en hij is nu dus weer terug naar NL gereden. Z'n benzine is op en het geld ook, hij leeft op straat momenteel en krijgt weinig hulp van instanties.

Mijn vertrouwen is natuurlijk behoorlijk beschadigd, misschien wel onherstelbaar. Maar ik hou nog steeds van hem! Ik vergoeilijk deels zijn leugens, sommige begrijp ik wel hoewel ik van liegen zoiezo het nut niet inziet.
Ik weet niet wat te doen of te geloven.
Mijn omgeving roept dat het een pathologische leugenaar is en dat ik elk contact moet verbreken.
Ikzelf voel en voelde dat hij echt van me houd en echt het leven wat hij leidde wilt doorbreken. Hij zou het liefste weer bij me komen wonen en er samen aan werken, maar dat samenwonen zie ik nu nog ff niet zitten. Wil er wel aan werken en hem helpen.
Maar kán hij geholpen worden?? En zo ja, hoe?
Door m'n narcistische ex weet ik wat ik niet wil, ben ook bang dat ik weer in zo'n zelfde schuitje terecht kom.
Maar bij m'n ex is het nooit zo goed geweest als met M!

Valt M onder de noemer pathologische leugenaar? Of is door elkaar gooien van verhalen iets anders? En dat vlucht gedrag van hem kan ik ook niks over terug vinden. Is hij ernstig verloren of kan het echt zo zijn dat nu hij iemand gevonden heeft (mij dus) waar hij echt van houd en voor wil gaan, hij wel een "blijvertje" word?
Ik denk dat zijn vlucht er nu mee te maken had, dat ik meer vragen ging stellen over de dingen die ik "vreemd" vond. Maar nu heeft ie de waarheid vertelt.

Wie oh wie kan mij wegwijs maken, antwoorden geven en helpen! Ben wanhopig!
Dumpen of tweede kans geven?
Is er hoop?

Vast bedankt, Linda

Topylin
 
Berichten: 1
Geregistreerd: za 03 sep 2016 15:35

Re: Liegen – soorten, oorzaken, symptomen herkennen, behandeling

Nieuw berichtdoor PietJCD » wo 28 sep 2016 17:38

Hallo Mart,

Was blij je verhaal te lezen, niet omdat ik mijn leugenachtig gedrag er in herkende, maar omdat ik eindelijk merkte dat ik niet de enige ben die met zijn liegen worstelt, dank zij jouw verhaal.
Ik hoop dat je wilt lezen wat ik te schrijven heb over mijn liegen.....
Mijn relaties gaan stuk door mijn liegen, nu de 3de keer dat mij dit overkomt. Ik lieg heel veel, maar alleen over financiele zaken. Dat ik een baan heb, welke redelijk verdient, of dingen koop zonder dat ik er geld voor heb en dan mijzelf in allerlei bochten wring om het toch uitvoerbaar te maken.
Ik durf niet toe te geven dat ik er financieel een warboel van maak en dan lieg ik van alles bij elkaar om de zaak "draaiende" te houden. Dat gaat een tijdje goed, maar dat komt natuurlijk altijd uit.
Ook nu, ben werkeloos, zonder inkomen, maar ben een half jaar geleden begonnen met een training naar een baan. Dat gaat goed, maar dan - misschien door de druk van het thuisfront - maar waarschijnlijk omdat ik me beter voor wil doen dan ik werkelijk ben, heb ik opeens een baan... Tenminste, dat vertel ik thuis... Ik falsificeer zelfs een arbeidsovereenkomst, of salarisstrookjes.
Ik ben me heel erg goed bewust van mijn liegen en bedriegen, maar ik kan het niet veranderen. Ik blijf het doen, ik blijf mezelf en mijn thuisfront steeds opnieuw met dit gedrag confronteren. En een of twee keer vergeven, dat lukt dan nog wel, maar daarna.
Dit kost me op dit moment - en dat is begrijpelijk - mijn relatie. Ook ben ik hiervoor een aantal jaar geleden naar een psychiater geweest, maar daar had ik na 1 keer mijn buik al van vol. ik had het idee, dat de psychiater mij niet verder kon helpen. Te zacht?
Ik wil heel graag een begin van een aanpak zoeken voor mijn probleem, maar heb geen idee wat in mijn geval de juiste aanpak kan zijn.

PietJCD
 
Berichten: 1
Geregistreerd: wo 28 sep 2016 17:22

Re: Liegen – soorten, oorzaken, symptomen herkennen, behandeling

Nieuw berichtdoor geoffrey » do 08 dec 2016 11:26

Goedemorgen Linda,

Ik heb je bericht met veel interesse gelezen. Ik ben namelijk ook met mezelf bezig om mijn liegen achterwegen te laten.
Erkennen is het eerste wat er moet gebeuren en vanaf dat moment kun je eraan werken.
Het is lastig omdat het zo erg in de basis zit waardoor je al snel grijpt naar je oude gewoonte als het even moeilijk word.
Waarom het gebeurt kan ik niet zeggen omdat het bij iedereen anders werkt. Wel kan ik zeggen dat het voor de persoon waar het om gaat niet makkelijk is. Het gaat dan ook vaak automatisch. Zodra er een leugen uit is doe je er alles aan om die hoog te houden. Je gaat alles aan elkaar breien om maar geloofwaardig te blijven.

Ik vond jouw bericht ook erg interessant om dat het in de relationele sfeer is.
Ik herken het bij mezelf. In mijn hoofd heb ik steeds de gedachte dat ik niet goed genoeg ben zonder dat ik iets vertel wat mij interessant maakt voor een ander.
zoals jouw vriend tegen jou heeft gedaan deed ik tegen mijn vriendin. ( die relatie is afgelopen week gestrand). En als je vriend hetzelfde denkt als dat ik doe dan is er echt geen twijfel over of hij wel of niet van je houdt!
Ik schaam me voor mijn verleden en misschien wel omdat ik niet veel bereikt heb tot nu toe. het is een patroon die verbroken moet worden. Ik denk zelf dat je een goede ervaring moet hebben met de waarheid vertellen en dat je dan iig een beetje de goede richting uit gaat.
Dus je stapt de relatie in met een kleine leugen die alsmaar groter word. Om die leugen hoog te houden zullen er meerdere leugens komen omdat mensen vragen stellen over datgene waar je over gelogen hebt.
Ze worden steeds extremer omdat je de mensen echt wil overtuigen van iets wat niet waar is.
Op een gegeven moment voel je je zo fijn tussen de mensen die je net hebt leren kennen en je gevoel zegt dat je dit niet meer wilt missen. De gedachte dat je de vrouw kwijt raakt is vervelend en zonder enige aanleiding begin je steeds meer te verzinnen zodat ze je nog leuker vind. ( dat gebeurt ook) . Ze word steeds verliefder en je merkt dat ze zich helemaal open stelt. Dit is juist wat je dan wil.
Nu word het helemaal moeilijk om de waarheid te vertellen. Je zit er al helemaal in en je voelt dat je haar kwijt gaat raken. Je raakt vermoeid en laat steekjes vallen. Je bent zo uitgeput door al je leugens en je wilt ze op biechten. Maar je weet ook dat je al te ver bent gegaan in je lieggedrag, en zodra je alles verteld ben je haar kwijt. ( juist datgene waar je bang voor bent). Je schaamt je zo erg dat je haar niet durft aan te kijken en haar de waarheid verteld.

Je beseft je dat je iemand een leven voor hield die niet eens bestond. Ongeveer alles behalve je liefde voor haar is gelogen. Het is oneerlijk voor haar omdat er niet eens een reden voor is geweest en ze heeft er niet om gevraagd.
Ik besef nu wat ik kwijt ben door mijn gedrag. Misschien wel de vrouw van mijn leven.
Ik ga het nu aanpakken.Wat ik er ook voor moet doen want dit gaat mij niet meer gebeuren!

Door die schaamte van je niet goed genoeg voelen vanaf al voor dat de relatie begon ga je ook niet toegeven dat je je werk kwijt bent, of dat je je niet lekker voelt...... Alles wat zij niet leuk kan vinden ga je met een leugen verdraaien tot dat zij het wel leuk vind. Iets wat ook niet in je voordeel werkt is dat je zelf al de reactie van een ander gaat invullen.

Dus de vraag of hij van je houdt kan alleen hij vertellen. Ik denk dat hij nadat je overal achter bent gekomen zich erg schaamt en daarom vlucht. Ten eerste omdat hij jou veel pijn heeft gedaan en ten 2de omdat hij zich schaamt voor iedereen die het nu weet.
Als je wilt dat hij terug komt dan kun je hem dat laten weten. Vertel hem ook dat je opheldering wil en misschien vanuit daar verder wil met hem. Je schreef dat je het erg leuk hebt met hem. Dat zijn zijn goede momenten waar hij niet hoeft te bedenken wat hij moet liegen. Denk dat je op die momenten zijn ware aard ziet wat liefde betreft. Nu praat ik zijn gedrag niet goed want dat is het helemaal niet. Maar er is een reden waarom hij dit doet en dat kan in zijn verleden liggen. Word graven en angsten overwinnen. Samen kunnen jullie er misschien wel aan gaan werken. Ook al heb jij hem geen reden tot wantrouwen gegeven, hij heeft dat gevoel misschien wel.
Ik merk aan mezelf dat ik veel waarde hecht aan iemand die ik liefde kan geven. Is heel belangrijk voor mij en als ik me dan bedenk dat ik haar kwijt ga raken dan schiet ik van binnen in de stress.
Op dat moment kun je daar niet over praten omdat het nog niet aan de oppervlakte ligt en je degiene nog niet goed kent.

Ik heb er ook moeite mee als ik me bedenk dat mensen mij niet accepteren hoe ik ben. Eigenlijk moet je je daar niet druk over maken. Zo hoort het te zijn maar de werkelijkheid ziet dat in mijn geval anders.
Wel weet ik dat het voor mij vanaf nu klaar is. Om er vanaf te komen moet ik alles zeggen wat ik ergens van vind vanuit mij zelf en niet denken wat anderen er wel niet van zullen vinden.
Dus vanaf nu ben ik gewoon Geoffrey die mensen moeten accepteren zoals hij is.

Bij mij is het wat ik zelf denk voortgekomen uit het geen interesse tonen vanuit mijn moeder na de scheiding. Ik was 4 handen op 1 buik met mijn moeder en daar kwam niemand tussen.
Op het moment dat zij gingen scheiden ging ik dan ook uiteraard bij haar wonen.
Dat ging al fout vanaf de eerste dag dat ik bij haar was. Ze ging liever met haar nieuwe vriend weg en liet mij achter. Klinkt niet zo erg en nu denk ik dat ik gewoon beter af ben maar op dat moment geeft het op zijn zachts gezegd een naar gevoel.
Dagen achter elkaar vragen of ze thuis wilde blijven bij mij. Verzon dat ik ziek was om maar aandacht te krijgen. Werkte niet want ze ging toch wel weg en riep dan voordat ze de deur uit liep nog even dat ze ook een eigen leven had. Is ook wel zo maar je kind zit op de trap te janken!
Vanaf dat moment ging het denk ik fout. Ik ging bij mijn vader wonen en had dus weinig tot geen contact met haar. Ze kwam haar ophaal afspraken van mij en mijn zusje niet na terwijl wij met onze tassen stonden te wachten. En dit was constant het geval.
Toen ik besloten had dat ik haar niet meer wilde zien kreeg mijn zusje alles wat ze wilde en kon ze ineens wel op tijd komen om mijn zusje te halen.
Dit was even in het kort.
Dit is denk ik een van de aanleidingen van mijn gedrag qua acceptatie en verstoten.
Mijn gedachte is vanaf toen geweest... Als je moeder, degene die het meest van je hoort te houden je al zo makkelijk zonder reden verstoot is het voor iedere andere vrouw nog veel makkelijker.
Dus ik raak in paniek als ik ook maar een klein iets bespeur in het gedrag van mijn partner.
Ik heb gelogen en ben fout geweest tegen iemand die dat niet verdiend. Maar houden van haar staat voorop. Met elk deel van mijn lichaam en gedachte hou ik van haar en dat heeft niks met mijn leugens te maken.
dat ik iemand kwijt raak zijn de consequenties van mijn lieggedrag.
Dit is wel een leerproces voor mij en ik weet dat ik dit nog nog eens mee wil maken. Anderen pijn doen is niet iets wat ik wil. In het vervolg wil ik leven met een vrouw die op mij kan bouwen zoals ik dat ook op haar kan.

Ik weet wat ik wil en ik weet wat ik wil bereiken. Het is nu aan mij om te kijken hoe ik dat ga doen. Als je iets hebt om te vechten, iets tastbaars dan doe je dat ook.
Hopelijk heb je er iets aan en kun je je vriend overtuigen van je goede wil en hem gerust stellen.


Linda ik moet even verder. Ik kan nog wel uren door schrijven maar ik heb geen tijd meer. vanmiddag kan ik weer typen.

Zou je vragen hebben kun je mij wel mailen. niet zichtbaar, gebruik privéberichten


Groetjes geoffrey

geoffrey
 
Berichten: 1
Geregistreerd: do 08 dec 2016 10:52

Re: Liegen – soorten, oorzaken, symptomen herkennen, behandeling

Nieuw berichtdoor RBNT » ma 10 apr 2017 19:37

Hallo,
Ik herken dit probleem bij mezelf. ik ben zelf 17 jaar maar heb echt de meest gruwelijke leugens verteld.
ik begin vriendinnen kwijt te raken en zelfs mijn ouders weten zich geen raad meer met mijn stomme gelieg.
ik wil er zelf heel graag vanaf maar ik kan het niet zelf.
ik ben eigenlijk opzoek naar een groepje mensen met hetzelfde probleem die contact willen zoeken met elkaar.
een psychiater wil ik niet opzoeken want dat gezemel van zo'n persoon is niks. ik moet mijn probleem met nuchter boeren verstand oplossen door het gewoon niet meer te doen.
er is verder niks in mijn jeugd gebeurd waardoor ik een minderwaardigheidscomplex of iets dergelijks heb. ook ben ik nooit mishandeld, heb nooit een ziekte gehad en ben nooit gepest.
ik moet gewoon direct van die leugens af. ik heb geprobeerd om zelf gewoon niet meer te liegen maar ik floep het er zo uit. ik weet zelfs niet eens waarom ik lieg. ook om de kleinste dingen waar ik gerust de waarheid over kan zeggen. bijvoorbeeld over wat ik gegeten heb ofzo. zelfs daarover kan ik zeggen dat ik aardappels heb gegeten terwijl ik vis heb gehad. dat slaat toch nergens op. ik wil mijn omgeving niet kwijt en ik sta nu op het punt om volledig in mijn studentenkamer te gaan wonen en helemaal opnieuw te gaan beginnen. ik heb zelfs gedacht om er helemaal mee te stoppen. iedereen kan beter niet met mij omgaan.

RBNT
 
Berichten: 1
Geregistreerd: ma 10 apr 2017 19:30

Re: Liegen – soorten, oorzaken, symptomen herkennen, behandeling

Nieuw berichtdoor collie 76 » ma 06 nov 2017 22:21

hallo allemaal.
ik heb helaas al heel lang het zelfde probleem en ben sinds kort in behandeling bij het GGZ in mijn stad. door me gedrag raak ik ook vrienden kwijt en staat me relatie op het spel. volgens mijn therapeut ben ik een Constative leugenaar iets dat me door een slechte jeugd is aan geleerd. thuis moest ik vaak liegen om de situatie thuis te verbloemen ik wil liever niet te diep in gaan op me verleden maar dat het erg vervelend is kan weet ik als geen ander vaak ben ik me niet bewust van het feit dat ik lieg kom in een situatie terecht die me door me leugens in een lastig pakket brengen. door het volgen van therapie leer ik rustig na te denken over wat ik wil zeggen das moeilijk maar het helpt me wel. dus een therapeut op zoeken kan echt helpen er over praten met mensen ook. het leven kan zo mooi zijn en dat weet ik nu ook. je leert het echt niet in een dag ook niet in een maand of jaar maar stapje voor stapje weet ik dat de waarheid vertellen veel fijner aan voelt dan een leugen. door een ander denk patroon aan te leren is het echt te genezen geloof me ik ben er al veel beter van geworden. ben nu 41 jaar dus doe het ook al heel lang. maar sinds ik bezig ben met de therapie durf ik de waarheid te zeggen of het leuk is of niet leuk is. het is verder belangrijk van je zelf te houden trots zijn op je zelf wie je bent dan hoef je niet anders te doen of te zeggen dat je bent. een lange weg te gaan maar ik ben goed bezig hoop andere mensen hier mee te helpen er is echt iets aan te doen. mits je zelf toe geeft dat je een probleem hebt met liegen. het is een soort van verslaving een ziekte dus en vaak dat wat ziek is kan ook beter worden

collie 76
 
Berichten: 1
Geregistreerd: ma 06 nov 2017 22:05


Keer terug naar Angsten en fobieën

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast